Oetingen houdt Alsemberg onder de knoet

Alsemberg – Oetingen                 1-2

Selectie: Bart Albert – Wesley Vandervelde – Pieter Demetser – Koen Debock – Koen De Weerdt –Kevin Capiau – Erhan Bakhirhan – Bram Depester – Jeroen Walraevens – Kevin Dannau – Laus De Boeck – Bank: Steven Seghers – Mathy De Slaghmeulder – Jesse Van Oudenhove – Tim Elinckx – Patrick Cromphout

Verslag: Na een welgekomen rustperiode en met de laatste restjes kalkoen in de maag, begonnen de Oetingenaren vervroegd aan de terugronde. Het veld in Alsemberg lag er in tegenstelling tot enkele weken geleden, verbazend goed bespeelbaar bij. De honger naar de bal was groot en de spelers keken reikhalzend uit naar het treffen. Oetingen miste wel zijn goudhaantje Van Asbroeck die geel geschorst was. De Boeck nam zijn plaats in. De andere posities bleven bezet door de spelers die tot voor de jaarwisseling meer dan behoorlijk presteerden.

Coach De Nutte zette zijn spelers aan het werk tijdens de winterstop. Er stonden aardig wat kilometers op de teller van de meeste spelers voor aanvang van de wedstrijd. Geen overbodige luxe, het seizoen belooft nog erg lang en slopend te worden.

De scheidsrechter floot de wedstrijd op gang en de troepen van coach De Nutte grepen de tegenstander meteen bij de keel. Er werd stevig druk gezet, maar desondanks kon Alsemberg toch meermaals de vrije man bereiken. De eerste grote kans kwam er na goed stoorwerk van Walraevens. Hij kwam alleen voor de doelmond, maar vergat koelbloedig te blijven en het leer schampte de paal. De wedstrijd was geen hoogvlieger. Het spel lag regelmatig stil en er zat weinig tempo in de match. Via enkele stilstaande fases kwam Oetingen wel dicht bij de openingstreffer, maar de beslissende tik kwam er niet. Aan de overzijde dreigde Alsemberg sporadisch via hun 2 snelle spitsen. Deze werden meestal vakkundig afgeweerd door een wederom alert optredende defensie.

Op het halfuur kwamen de bezoekers dan toch op voorsprong. Depester lanceerde Capiau die met een fraaie kapbeweging zijn tegenstander omzeilde. Klaarkijkend speelde hij Dannau aan die simpel zijn 10^e van het seizoen binnen tikte. Niet veel later kreeg De Weerdt nog een uitstekende kans op de 0-2, maar hij vond de doelman op zijn pad. Net voor de pauze werd een verassend schot van de thuisploeg, via de dwarsligger, uit het doel geranseld door Albert.

De rust leverde één wijziging op. Capiau bleef in de kleedkamer. De Slachmeulder nam zijn plaats in op de rechterflank. Oetingen kreeg de klaarblijkelijk simpele taak om de krappe voorsprong vast te houden en zo de drie punten in de tas te steken.

Na een uur spelen was er nog steeds geen vuiltje aan de lucht. Oetingen controleerde de partij zonder een seconde in de problemen te komen. Toen was het echter aan de scheidsrechter om de hoofdrol op te eisen. Een wel bijzonder licht gefloten strafschop na een fout van De Weerdt werd feilloos omgezet. De bordjes hingen weer gelijk. Frustratie en onbegrip maakten zich even meester over de Oetingenaren. Maar, er blijkt een enorme weerbaarheid te schuilen in deze ploeg. Meteen werden de troepen naar voor gestuurd en Alsemberg werd met de rug tegen het eigen doel gedrukt. Nadat Depester werd gevloerd in de zestienmeter, werd de bal opnieuw op de stip gezet. Bakhirhan fusilleerde de doelman en de verdiende voorsprong was een feit.

Oetingen liet Alsemberg nadien wel te vaak aan de bal waardoor ze het zichzelf nog onnodig moeilijk maakten. De aanvallen werden wel steeds in de kiem gesmoord, toch kunnen er lessen getrokken worden uit het slotkwartier. Seghers verving de goed spelende De Boeck en Van Oudenhove nam de plaats in van Bakhirhan. Luttele minuten later werd er afgefloten.

Oetingen knoopt ook na de winterstop aan met een overwinning. Er kunnen twee lessen getrokken worden uit deze wedstrijd. Ten eerste blijkt de ploeg over een sterke mentale weerbaarheid te beschikken door meteen na de tegentreffer verwoed op zoek te gaan naar een nieuwe voorsprong. Desondanks blijkt wel dat er ook wat paniek in de rangen sloop in de slotfase. Mogelijk kan het gebrek aan ervaring dit deels verklaren. Toch moet er in de toekomst beter worden omgesprongen met het balbezit. Dit is een kleine kanttekening bij wat een verdiende overwinning genoemd mag worden. Volgende week wacht Brucom. De aanwezige scout, verraadt het belang van deze wedstrijd.

Oetingen sluit heenronde af op knappe tweede plaats

Koning winter is in het land en meteen worden de eerste wedstrijden afgelast. Het veld van Alsemberg blijkt onbespeelbaar waardoor de Oetingenaren vervroegd aan de feestdis kunnen gaan. Tijd om de balans op te maken van de eerste seizoenshelft.

Voor het seizoen was de doelstelling duidelijk. De top 5 en liefst iets meer, promotie was geen must. Na een prima voorbereiding waren de verwachtingen bijzonder hoog voor de eerste wedstrijd. Een billijk gelijkspel tegen Alsemberg was wel meteen een fameuze domper. Oetingen diende meteen te achtervolgen. De twee volgende wedstrijden werden gewonnen en met Linkebeek kreeg Oetingen op de vierde speeldag zijn eerste topper voorgeschoteld. Het was armoe troef en Linkebeek won verdiend met 4-1. Met 7 op 12 bleef Oetingen onder de verwachtingen. Coach De Nutte greep in en enkele wissels werden doorgevoerd.

Nadien werden 2 overwinningen geboekt, maar de schande tegen Tollemebeek deed deze 6 punten opnieuw verbleken. De stemming op Oetingen was bedrukt en de spelers werden streng toegesproken.  Op Ruisbroek ontbond Van Asbroeck zijn duivels  waardoor er met een driepunter werd toegeleefd naar de absolute topper tegen Berchem. Deze wedstrijd was cruciaal om de aansluiting met de top niet te verliezen. De Oetingenaren ondergingen een gedaanteverwisseling en speelden een uitstekende partij. Een meer dan verdiende voorsprong werd in de slotminuut nog te grabbel gegooid. Toch maakte deze wedstrijd iets los in de groep. De spelers beseften ineens dat ze over de kwaliteiten beschikken om in de top mee te draaien. De reeks die werd neergezet na deze match is daarvan het ultieme bewijs: 18 op 18 en slechts 4 tegendoelpunten.

Dit succes is eenvoudig te verklaren. Wekelijks wordt er met dezelfde ploeg gespeeld en de optimale sfeer zorgt ervoor dat de spelers voor mekaar door het vuur gaan. Wekelijks staan er spelers op die de ploeg op sleeptouw nemen en uitblinken. Ook kan Oetingen rekenen op een brede kern waardoor de bank steeds bijzonder sterk bezet is. De youngsters doen het uit vooralsnog prima en staan onverhoopt op de tweede plaats. Het is een verdienste van de hele ploeg, toch lichten we er enkele opvallende spelers uit.

De defensie acteert de laatste weken bijzonder secuur. Vandervelde, Demetser en De Bock lijken de Gouden Drievuldigheid om het slot op deur te houden. Vooral de twee onervaren backs bewijzen, ietwat verassend, dat ze heel wat in hun mars hebben.

Op het middenveld blijkt Bakhirhan een uitstekende transfer. Op de flank doen Capiau en Walraevens het erg verdienstelijk. De aalvlugge Capiau rolt geregeld de flank op en Walraevens bewijst zijn waarde met prima flankvoorzetten.

In de voorlinie beschikt Oetingen over het koningskoppel Dannau - Van Asbrouck. Een kleine en grote spits bleken al vaak een succesformule. Van Asbrouck zijn teller staat op 18 treffers. Dannau volgt hem op de voet.

Met 35 op 45 op het rapport behaalde Oetingen grote onderscheiding. Hopelijk blijft het gespaard van pech en kan het verder gaan op de ingeslagen weg. Wie weet wat er dan nog allemaal uit de bus valt.

Oetingen gaat verder op zijn elan

Vlezenbeek – Oetingen                              0-1

Selectie: Bart Albert – Koen Debock – Pieter Demetser – Wesley Vandervelde – Patrick Cromphout – Koen De Weerdt – Erhan Bakhirhan – Bram Depester – Kevin Capiau – Mike Van Asbrouck – Kevin Dannau: Bank: Tim Elinckx – Jesse Van Oudenhove – Steven Seghers – Laus De Boeck.

Verslag: Eindelijk was de topper tegen Vlezenbeek daar. De nummer 2 en de nummer 4 van het klassement ontmoetten elkaar. Vlezenbeek kende een fantastische start, maar liet de laatste weken enkele steekjes vallen. Oetingen daarentegen is met 16 op 18 bezig aan fraaie reeks en kreeg bijgevolg de favorietenrol naar zich toe geschoven.  

Coach De Nutte sprak zijn spelers voor de aftrap motiverend toe. De spelers werden gewezen op hun verantwoordelijkheid ten aanzien van de vele medewerkers die de club rijk is. Een dikke pluim voor alle vrijwilligers die al jaar en dag en ook nu nog mee hun schouders zetten onder het eetfestijn van afgelopen weekend. Aan de spelers werd gevraagd om deze mensen te bedanken door de drie punten mee naar huis te nemen.

Oetingen begon gretig aan de wedstrijd. Coach De Nutte gaf zijn spelers de opdracht om de kat uit de boom te kijken. Het liet de bal aan Vlezenbeek. Deze konden het leer rustig rondspelen op de eigen helft, verder dan de middenlijn kwamen ze echter niet. Oetingen counterde gevat en een individuele actie van Capiau werd foutief afgestopt in de zestienmeter. Het leer werd terecht op de stip gelegd. Goalgetter Van Asbrouck zette zich achter de bal en schoot feilloos zijn zestiende van het seizoen tegen de touwen. De Vlezenbekenaren hadden nadien wel het meeste balbezit, maar de organisatie bij Oetingen stond er en er was geen doorkomen aan. Noodgedwongen moesten ze opteren voor de lange bal. De verdediging stond opnieuw als een huis en elk gevaar werd geweken. Toen er dan toch eens een bal door de defensie glipte vonden ze een uitstekend keepende Albert op hun pad.

Op het halfuur zorgde knullig balverlies bij de thuisploeg ervoor dat Bakhirhan oog in oog kwam te staan met de doelman. Deze werd fraai omspeeld, maar toch werd de zekere 0-2 nog ongelukkig gemist.

Tijdens de rust beseften de spelers van Oetingen dat ze een uitstekende uitgangspositie in handen hadden. De kleine voorsprong moest koste wat het kost vastgehouden worden. Goed voetbal brengen was nu even overbodig. De drie punten waren veel belangrijker.

De tweede periode bleek een kopie van de eerste. Vlezenbeek kreeg de bal op de eigen speelhelft, Oetingen counterde vlijmscherp. Vlezenbeek kwam niet tot uitgespeelde kansen. Het dreigde vooral via stilstaande fases. Aan de overkant daarentegen kwamen Depester en Cromphout wel dicht bij de 0-2. De vrije trap van Depester ging maar net naast en de poging van Cromphout strandde op de paal. Ook een afstandschot van Bakhirhan scheerde de dwarsligger.

Voor de neutrale supporter was het geen hoogstaande pot voetbal, maar daar trokken de Oetingenaren zich niets van aan. Ze trokken een dubbel gordel op en kantelden gepast. De fysieke trainingen van coach De Nutte werpen duidelijk hun vruchten af. De onervaren youngsters deden het uitstekend en toonden een over-mijn-lijk mentaliteit. Vooral de backs Vandervelde en Debock waren hiervan de exponent. Dannau werd nog gewisseld voor De Boeck die gretig inviel. In de slotminuten kwamen ook Elinckx en Seghers binnen de lijnen voor de sterk spelende Bakhirhan en Van Asbrouck.

Luttele seconden later blies de scheidsrechter een laatste maal.

Oetingen haalt het opnieuw met het kleinste verschil. Op een diefje zullen velen zeggen, misschien terecht, misschien ook niet. Het balbezit was duidelijk voor Vlezenbeek, maar het was Oetingen dat de uitgespeelde kansen kreeg. Het koos eieren voor zijn geld en de 0-1 voorsprong werd met hand en tand verdedigd.

De overwinning kreeg nog een leuk toetje. De naaste concurrent Linkebeek liet punten liggen. Oetingen heeft nu al een bonus van zes punten ten opzichte van de derde in de stand. Volgende week staat Leeuw B op het menu. Na de overwinning tegen Vlezenbeek zou het zonde zijn om de drie punten te grabbel te gooien. Op Depester na staan dezelfde 11 zondag opnieuw tussen de lijnen.

Van Asbrouck slaat weer toe

Oetingen – Dworp                         3-0

Selectie: Bart Albert – Koen Debock – Pieter Demetser – Wesley Vandervelde – Koen De Weerdt – Kevin Capiau - Bram Depester – Erhan Bakhirhan – Jeroen Walraevens – Kevin Dannau – Mike Van Asbroeck – Bank: Patrick Cromphout – Jesse Van Oudenhove – Laus De Boeck – Tim Elinckx

Verslag: Hoewel Oetingen veel hoger geklasseerd stond dan Dworp, was het toch op zijn hoede. Niet alleen haalde de naaste concurrent Vlezenbeek er slechts een puntje tegen. Bij Dworp werd er deze week ook nog een trainerswissel doorgevoerd. De oud-trainer van Oetingen, Luyckx was ongetwijfeld gebrand op een overwinning tegen zijn ex-club.

Never change a winning team moet coach De Nutte gedacht hebben toen hij zijn opstelling op papier zette. De ploeg die het de laatste weken uitstekend deed bleef ongewijzigd. Een herstelde Dannau kwam wel terug in de plaats van De Boeck.

Opvallend de laatste weken bij Oetingen, is de sterke bank. De plaatsjes zijn duur en de wisselspelers toonden zich al vaak waardige vervangers. Ook vandaag beschikte het met Elinckx, Van Oudenhove, De Boeck en Cromphout over vier spelers die niet zouden misstaan in de basis.

De wedstrijd kende een moeizame start. Oetingen probeerde wel te combineren, maar de tegenstander kon echt doelgevaar verijdelen. Via een stilstaande fase kwam Debock dicht bij de openingstreffer, maar zijn kop(schouder)bal strandde op de onderkant van de lat. Diezelfde Debock verlengde niet veel later opnieuw een vrije trap met het hoofd, maar de doelman kon nog net in hoekschop tikken. De hoekschop werd kort genomen en Bakhirhan dribbelde zich in de zestienmeter. Een fraaie actie die enkel foutief kon gestopt worden. De bal werd op de stip gelegd. Een koud kunstje voor Van Asbrouck die de bal in de benedenhoek schoof. Dworp werd nu volledig overspeeld en het regende kansen voor de Oetingenaren. Wederom Debock volleerde een afvallende bal naast en ook een schot van Depester miste precisie. Het was slechts uitstel van executie. De volgende aanval was wel raak. Depester draaide zich vrij in het middenveld, rukte op en speelde De Weerdt aan. Deze stapte slim over de bal waardoor Van Asbroeck alleen voor de doelmond verscheen. Het Oetingse goudhaantje aarzelde niet en via de paal nette hij zijn tweede van de namiddag. Dworp was de gehele eerste helft onmachtig en doelman Albert bleef zo goed als werkloos.

De rust kwam eerder ongelegen voor de Oetingenaren. Een derde treffer had de tweede helft overbodig gemaakt. Nu was het toch nog oppassen geblazen. De derde treffer scoren en geen onnodige kaarten pakken met het oog op de topper van volgende week was het devies van coach De Nutte.

De laatste 45 minuten werden een mooi schouwspel. Oetingen liet zien dat het ook op de akker van het Jean Paternosterstadion fraai kan combineren. Toegegeven, de tegenstander was ontstellend zwak, maar desalniettemin ging het balletje soms goed rond. De derde treffer is hiervan de perfecte illustratie. Een inworp aan de eigen zestienmeter brengt de aanval op gang. Vandervelde gooit naar Demetser die meteen terugkaatst. Vandervelde speelt door op de flank naar Walraevens die een één-tweetje opzet met Depester. Een sterk spelende Bakhirhan infiltreert vanuit het middenveld en wordt door Walraevens perfect aangespeeld. De uitgekomen doelman wordt fraai gelobt, toch lijkt de bal eerst naast te gaan. Een aalvlugge Van Asbrouck gelooft er toch nog in hij en slaagt er vanuit een scherpe hoek in zijn hattrick te vervolmaken. Het torinstinct van Van Asbrouck is duidelijk terug.

Na de 3-0 was het tijd om te wisselen. Bakhirhan en Depester werden uit voorzorg gewisseld. Cromphout en Van Oudenhove mochten de wei in. Van Oudenhove liet zien dat hij mits wat matchritme een basisstek mag opeisen. In de slotfase kwamen Vandervelde en Dannau nog dicht bij een treffer. Vandervelde verkwanselde een opgelegde kans en Dannau zijn poging werd van de lijn gekeerd. Het bleef 3-0.

Oetingen speelde een uitstekende pot voetbal die enkel meer doelpunten verdiende. De jonge gasten bewezen opnieuw dat ze aardig wat in hun mars hebben. Hopelijk kunnen ze volgende week bevestigen tegen Vlezenbeek. Supporters op post!

Toeternitoe zet nu ook De Zwakke Schaekels opzij

De Zwakke Schaekels – Toeternitoe                     2-3

Selectie: Arne – Tim – Jos – Masher – Tom – Bram – Calle

Verslag: De wedstrijd tegen De Zwakke Schaekels (DZS) deed herinneren aan het beklijvende duel van vorig jaar. Toen kon Toeternitoe pas in de allerlaatste seconden afstand nemen en victorie kraaien. DZS konden vandaag dus revanche nemen. Toeternitoe ging zich wel niet zomaar naar de slachtbank laten leiden. Integendeel. Op Jesse en Kenneth na stond het voltallig en de ploeg was gebrand op een puike prestatie.

De openingsminuten werden gedomineerd door Toeternitoe. Doelman Arne werd gepast gebruikt in de opbouw en DZS hadden moeite met het positiespel. Doelkansen waren er bij de vleet, maar vooralsnog bleef het scorebord blank. Tim knalde op de binnenkant van de paal, Masher kopte een schepcorner op de staak en Bram vond de doelman op zijn weg. De verdediging acteerde bijzonder scherp. Arne moest wel enkele malen gepast tussenkomen, maar verder dan wat schijnaanvallen kwamen DZS niet. Na een kwartier spelen wist Bram toch de openingstreffer binnen te prikken. De doelman werd in zijn verste hoek verschalkt. Toeternitoe kon nu de kat uit de boom kijken en de bal werd rustig rondgespeeld. Op het gepaste moment werd er omgeschakeld, maar de goed uitgespeelde kansen leverden geen tweede treffer op. Er werd gerust bij een 0-1 voorsprong.

De kopjes werden bij mekaar gestoken tijdens de rust. Gelegenheidscoach Rudi hield de troepen scherp. De score moest snel worden uitgediept om DZS alle hoop op een comeback te ontzeggen.

De tweede periode was pas op gang gefloten en Jos deed de netten al trillen. Na een fraaie assist van Tim wist de president het leer overhoeks te netten. Toeternitoe had de wedstrijd volledig onder controle. Masher zorgt wat later voor de 3-0 op assist van Bram.

Toch maakte nonchalance zich nu meester van de spelers van Toeternitoe. DZS kwamen terug in de wedstrijd. Tot twee keer lag knullig balverlies aan de basis van de tegendoelpunten.

Desondanks werd er niet gepanikeerd en de wedstrijd werd erg professioneel uitgespeeld. Gebruik makend van de doelman monopoliseerde Toeternitoe het leer. DZS werden er moedeloos van en raakten gefrustreerd. Jammer genoeg vierden ze hun frustraties bot op de tegenstander. Sportiviteit is blijkbaar een loos gegeven voor DZS. Jammer.

Desalniettemin waren de drie punten opnieuw voor Toeternitoe. Verdiend en erg volwassen werden DZS opzij gezet. Toeternitoe behoudt zijn zo uitstekende positie in het klassement. 

Oetingen zet zegereeks verder

Pepingen B – Oetingen                               1-3

Selectie: Bart Albert – Koen Debock – Pieter Demetser – Wesley Vandervelde – Koen De Weerdt – Kevin Capiau – Erhan Bakhirhan – Bram Depester – Jeroen Walraevens – Mike Van Asbroeck – Laus De Boeck – Bank: Tim Elinckx – Jesse Van Oudenhove – Patrick Cromphout – Kristof Billens

Verslag: Oetingen trok naar Pepingen voor wat toch wel een derby kon genoemd worden. De omstandigheden waren perfect. Het winterzonnetje en de perfecte grasmat deden de spelers vooraf al watertanden. Het beloofde een prachtige namiddag te worden. Coach De Nutte zette zijn spelers wel meteen met beide voetjes op de grond. Hoewel Oetingen over voldoende technische bagage beschikt, was het toch oppassen geblazen voor duelkrachtige Pepingenaren.

Tijdens de opwarming bleek dat Dannau vandaag niet in actie kon komen. Een hamstringblessure verhinderde hem om de wedstrijd aan te vangen. Assistent-coach Billens bond snel de schoenen aan en nam plaats op de bank. Laus De Boeck nam de positie van Dannau in.

Pepingen begon gretig aan de wedstrijd. De Oetingenaren werden kort gedekt en vonden geen oplossingen. Er werd te vaak gekozen voor de lange bal, in plaats van de combinatie over de grond te zoeken. Is het een gebrek aan vertouwen of durf? Oetingen vertikte het om de bal te laten circuleren. Uitgespeelde kansen waren er dan ook niet. Integendeel het was Pepingen dat de eerste grote kans kreeg, maar Albert reageerde attent. Oetingen dreigde vooral via stilstaande fases. De supporters kregen het eerste halfuur een uitermate zwakke vertoning voorgeschoteld. In de slotfase van de eerste helft kwam De Boeck wel dicht bij een treffer. De rust werd ingegaan met een 0-0 gelijkspel en daar mocht vooral Oetingen tevreden mee zijn. In de tweede helft moest er uit een ander vaatje worden getapt, anders dreigde een pijnlijke nederlaag.

Tijdens de rust bleef coach De Nutte opvallend rustig. Hij predikte geduld en was er zeker van dat de doelpunten wel snel gingen komen. Er werden geen wijzigingen doorgevoerd.

Het leek wel alsof de spelers van Oetingen tijdens de rust een transformatie hadden ondergaan. Er werd eindelijk gekozen voor de voetballende oplossing. De spelers zochten de combinatie en dit resulteerde in enkele opgelegde kansen. Na een dol kwartiertje stond het 0-3.

Eerst was het Van Asbroeck die de 0-1 van kortbij scoorde. Na enkele weken droog te hebben gestaan verloste Van Asbroeck zichzelf en de ploeg. Pepingen deed zichzelf daarna de das om, want het moest met tien verder na een terechte uitsluiting. Bakhirhan had de 0-2 aan de voet, maar zijn wippertje strandde op de binnenkant van de paal. Het was slechts uitstel van executie. Op vrije trap maakte Depester er 0-2 van. Het leer verdween niet onaardig in de bovenhoek. Ook de volgende aanval leverde een doelpunt op. Op de counter stuurde Van Asbroeck, Bakhirhan de diepte in. Depester infiltreerde mee vanuit het middenveld en na een fraaie assist van Bakhirhan zorgde hij voor de 0-3. Een Döppelpack voor Depester.

De wedstrijd lag in een beslissende plooi en Pepingen kon geen vuist meer maken. Bakhirhan werd vervangen door de wederoptredende Van Oudenhove.

Oetingen vergat wel de score verder uit te diepen. Van Asbroeck en De Boeck faalden in de afwerking. Elinckx en Cromphout kwamen nog in de ploeg, maar de wedstrijd was gespeeld. Op corner kon Pepingen toch nog de eerredder maken. Oetingen kwam evenwel nooit meer in de problemen.

Oetingen gaat verder op zijn elan. De jonge garde van De Nutte bevestigt opnieuw. De verdediging met een gemiddelde leeftijd van 21 jaar gaf opnieuw bijzonder weinig weg. De critici werden opnieuw de mond gesnoerd. Verschillende spelers van Oetingen maken dit jaar hun debuut in de basis van een eerste ploeg. Toch bewijzen ze nu al dat ze over voldoende potentieel beschikken. Misschien moeten sommige supporters dat toch even in het achterhoofd houden.

Volgende week wacht Dworp en de week nadien staat de topper met Vlezenbeek op het programma.

Toeternitoe speelt Heineken Boys van de mat

Toeternitoe – Heineken Boys                  13-1

Selectie: Arne – Bram – Masher – Calle – Jos

Verslag: De voorzitter van Toeternitoe deed zijn uiterste best om vijf namen op het blad te toveren. Waarvoor dank. Tim, Jesse, Kenneth en Tom moesten wegens blessures en andere verplichtingen afhaken. Desondanks stond er toch een aardig vijftal tussen de lijnen. Heineken Boys, de tegenstander van vandaag, vertoeft in de onderste regionen van het klassement. De voorzitter eiste dan ook niets meer of minder dan een overwinning.

De wedstrijd begon verassend genoeg gelijkopgaand. De eerste vijf minuten ging het spel nog goed over en weer. Maar, het was van korte duur. Nadat Calle de eerste treffer voor zijn rekening nam, was de veer gebroken bij de Heineken Boys. Aanval na aanval werd nu gelanceerd en de treffers vlogen de doelman om de oren. Onmogelijk bij te houden wie wanneer raak trof. We lijsten dan maar even enkele hoogtepunten uit de rest van de wedstrijd op.

-          Jos is de slokkop van de avond met de meeste treffers. Hoe hij de bal soms over de lijn frommelde laten we even ter zijde. Tot tweemaal toe slaagt hij er in om niet alleen de bal te netten, maar ook zichzelf. Was het nu met de knie, de heup, de bil, de buik, de borst of toch met de hand? Desondanks een prima wedstrijd van onze president!

-          Calle speelde opnieuw erg secuur. Geen tierlantijntjes of andere escapades, gewoon goed. Erg zuiver in de afwerking en absoluut niet zelfzuchtig. Wanneer Calle alleen voor een leeg doel staat, laat hij zelfs nog liever een teamgenoot scoren dan zelf af te werken. Evenwel had hij deze wel mogen maken, nu bleef zijn teller op drie treffers staan.

-          Arne vertoefde vandaag in zijn speeltuin. Diepe ballen versturend en mee opbouwend waardoor er steeds een mannetje meer werd gecreëerd. Het is en blijft een wapen wanneer je een uitstekend voetballende doelman in je ploeg hebt. En als deze dan ook nog eens weet te scoren na een solo van op de eigen helft, dan is het hek helemaal van de dam. Klein minpuntje, penalty’s laat hij in het vervolg best aan iemand anders over.

-          Masher speelde weer op zijn Mashers. Zich opwinden over pietluttigheden, soms roekeloos stormen, maar vooral uitstekend combineren en scoren. Bijna slaagde hij erin een strafcorner te benutten, maar deze strandde op de dwarsligger.

Het scorebord stond uiteindelijk stil na dertien treffers voor Toeternitoe en eentje voor de Heineken Boys. Opnieuw geen clean sheet dus voor Arne. Deze wedstrijden zijn een leuk tussendoortje en ideaal om het doelpuntensaldo op te vijzen, maar wat meer tegenstand zou toch geen kwaad kunnen. Volgende week wachten de Zwakke Schaekels. Hopelijk met een Toeternitoe op volle sterkte. Het zal nodig zijn.